آخر ای یار فراموش مکن یارانرا

آری آری آشنا داند صدای آشنا

دل زدوریت به جان آمد - خدایا مرهمی

تو بیا

تو بمان

با من تنها تو بمان

جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

من فدای تو - به جای همه گلها تو بخند

اینک این من که به پای تو در افتادم باز

ریسمانی کن از ان موی دراز

تو بگیر

تو ببند

تو بخواه